Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

Η σημασία των Παραλλήλων Απόκλισης στην Αστρολογία.



Η σύγχρονη αστρολογία φαίνεται να τείνει όλο και περισσότερο προς την απομάκρυνση από την παράδοση. Μπορούμε να δούμε μέσα από το φαινόμενο αυτό, την τάση προσάρτησης στις επιστημονικές μεθόδους, σύμφωνα με τις οποίες οι αντιλήψεις του Μεσαίωνα ήταν το αποτέλεσμα της πλήρους άγνοιας της πραγματικότητας και κατά συνέπεια, της δεισιδαιμονίας που μοιραία απόρρεε.
Εν τούτοις δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι πνεύματα όπως του Κέπλερ, του Νεύτωνα και πολλών άλλων, ανήκαν στην κατηγορία των αμαθών. Και όμως είναι ήδη γεγονός πως πίστευαν στην Αστρολογία και πως έχουμε άδικο να μην αντλούμε από τις πηγές έμπνευσης που μας προσφέρουν τα γραπτά τους.
Σήμερα, πολλοί αστρολόγοι εγκατέλειψαν τη μελέτη των Παραλλήλων Απόκλισης, ενώ ο Κέπλερ, ο οποίος στήριξε τη θεωρία του περί πλανητικών Όψεων πάνω σε γεωμετρικά δεδομένα, απέδιδε μεγάλη σημασία στους παραλλήλους. Δικαιολογούσε τη σημασία τους ανατρέχοντας στην αναλογία που υπάρχει μεταξύ της φωτογόνου Και θερμογόνου εκπομπής μιας ηλιακής ακτίνας, ανάλογα με τη γωνία κάτω από την οποία ακτινοβολεί στον πλανήτη μας.
Ξέρουμε ότι όταν εφάπτεται με τη Γη, όπως τη στιγμή της ανατολής και της δύσης, το φως είναι γλυκό και η θερμότητά ασήμαντη. Ενώ όταν έρχεται από το Ζενίθ γίνεται αφόρητη και καυτερά. Ανάλογα, έλεγε, ένας πλανήτης έχει διαφορετική επιρροή όταν βρίσκεται ψηλά στον ορίζοντα απ’ ότι όταν τον πλησιάζει.
Είναι, εξάλλου δυνατόν, βασιζόμενοι σ’ αυτήν την διαπίστωση να εξηγήσουμε τη σημασία των Ζωδίων και των αστρολογικών Οίκων.
Καταστρώνοντας το διάγραμμα των κύκλων Απόκλισης για τους βαρείς πλανήτες για τον 20ο αιώνα μας, είναι δυνατόν να αποκαλύψουμε όλο τα γεγονότα που οριοθετούν την πολιτική εξέλιξη της εποχής μας.
Αναλύοντας λεπτομερέστερα τις καμπύλες αυτές είναι δυνατόν πως να προσδιορίσουμε ακριβέστατα την πρόγνωση. Με αυτόν τον τρόπο, αναλύοντας την περίοδο των εχθροπραξιών που χαρακτηρίζουν τα χρόνια 1940-1945 βρίσκουμε καταπληκτικές αναλογίες ανάμεσα στις εναλλαγές επιτυχίας και αποτυχίας των εμπολέμων και τις ποικίλες Αποκλίσεις των πλανητών Κρόνου και Ουρανού. Οι δύο αυτοί κυρίως πλανήτες, μαζί με τον Πλούτωνα, ρύθμισαν την κατάσταση της εποχής. Μπορούμε να δούμε, ότι οι καμπύλες των παραλλήλων συγκεντρώνονται σε τρεις καθορισμένες περιόδους: (1915-1920), (1940-1950) και κατά το 1990. Η πρώτη και η τελευταία περίοδος αφορούν τα νότια πλάτη, η δεύτερη τα βόρεια. Επομένως οι συγκρούσεις της αρχής του αιώνα εκδηλώθηκαν στη Νότιο Αφρική και την Ιαπωνία. Μπορούμε να διαβλέψουμε πως οι κίνδυνοι του τέλους του αιώνα μας θα αφορούν Κυρίως τη Ν. Αμερική, την Αφρική και την Ασία δηλαδή, ό,τι σήμερα ονομάζουμε Τρίτο Κόσμο.
Αυτό μας εκπλήσσει με την πρώτη ματιά, αλλά μην ξεχνάμε ότι οι καμπύλες Απόκλισης, δεν είναι παρά η προβολή σε άλλη μορφή των περιστροφών αυτών των πλανητών γύρω από τον Ήλιο. Αυτές οι καμπύλες συναντώνται σε Σύνοδο ή σε Διάμετρο, όπως σ ένα κοινό ωροσκόπιο. Η μόνη διαφορά είναι ότι εξελίσσονται στο χρόνο, γίνονται λοιπόν δυναμικές και χτυπούν αμέσως στο μάτι. Έχουν σχέση με τον Ισημερινό και όχι με την Εκλειπτική.
Ας παρατηρήσουμε επίσης ότι οι αρχαίοι αστρολόγοι είχαν λύσει αυτό το πρόβλημα μ’ έναν άλλο τρόπο, παρεμβάλλοντας τα μεσοδιαστήματα σε σχέση με τα κύρια σημεία του Ζωδιακού, δηλαδή των παρορμητικών Ζωδίων 0ο Κριού. Καρκίνου, Ζυγού και Αιγόκερω. Αυτά τα Τέσσερα σημεία  αντιστοιχούν με τις τέσσερις κύριες θέσεις μιας Πλανητικής Απόκλισης. Οι μεγαλύτερες αποκλίσεις γίνονται στο Βορρά και το Νότο, ενώ εκμηδενίζονται στον Ισημερινό.
Το μεγάλο πλεονέκτημα του διαγράμματος των Αποκλίσεων είναι, κατά τη γνώμη μου ότι επιτρέπει να διαβάζουμε σα σε βιβλίο, τη συνέχεια των γεγονότων, αρκεί γι αυτό να γνωρίζουμε τη σημασία των όψεων των μεγάλων πλανητών, Κρόνου, Ουρανού, Ποσειδώνα και Πλούτωνα, καθώς και τον ιδιαίτερο τομέα στον οποίο δρα ο καθένας από αυτούς τους πλανήτες (κυριαρχία, κατοικία, πτώση, αδυναμία). Έτσι ο Ουρανός και ο Πλούτωνας κυβερνάνε την ατομική δύναμη, ο Κρόνος και ο Πλούτωνας έχουν άμεση σχέση με τους πολέμους ή τις μαζικές καταστροφές, ο Κρόνος και ο Ποσειδώνας προκαλούν επαναστάσεις.
Αν υπολογίσουμε το Δία, περιπλέκεται το πρόβλημα, διότι η σημασία του είναι συγχρόνως πολιτική και οικονομική. Επιτρέπει να καθορίσουμε ή να χρωματίσουμε την πρόγνωση που βγάζουμε εξετάζοντας συνοπτικά τους υπόλοιπους τέσσερις βαρείς πλανήτες των οποίων η επιρροή παραμένει πάντα πρωταρχική. Ας πάρουμε μερικά κατατοπιστικά παραδείγματα: Στην αρχή του αιώνα, ο παράλληλος του Κρόνου-Ουρανού-Ποσειδώνα-Δία αντιστοιχεί στον Πόλεμο του Transvall και την παγκόσμια αποδοκιμασία που δημιουργήθηκε.
Ο παράλληλος Κρόνου-Πλούτωνα του 1905 δείχνει τον Ρώσσο-Ιαπωνικό πόλεμο. Το 1910-1914, η συσσώρευση Παραλλήλων μεταξύ Πλούτωνα, Ποσειδώνα και Ουρανού εξηγεί την πολιτική ένταση που προετοίμασε τον πόλεμο του 1914, (Agadir, Ιταλοτουρκικός πόλεμος κ.τ.λ.). Το 1917, η συνάντηση των τροχιών Πλούτωνα, Κρόνου και Ποσειδώνα εξηγεί την έκρηξη της Ρωσικής επανάστασης με τις συνέπειες της στη μεγάλη σύγκρουση της εποχής.
Το 1920-1923, δύο διαδοχικοί παράλληλοι μεταξύ Κρόνου Και Ουρανού ανοίγουν μια εποχή οικονομικής και νομισματικής αβεβαιότητας που αποδυναμώνουν στο σύστημα και την οικονομία γενικά.
Το 1933, η συνάντηση των Τροχιών Ουρανού και Ποσειδώνα σημειώνει τη γέννηση του Ναζισμού και των γερμανικών και ιταλικών δικτατοριών.
Το 1936, η παράλληλος Κρόνου-Ποσειδώνα υποθάλπει μια επαναστατική τάση και τον εμφύλιο πόλεμο στην Ισπανία. Προπαρασκευάζει δε την σύρραξη του 1940. Το 1943-1945, η σύγκλιση των τροχιών του Κρόνου, Ουρανού και Πλούτωνα σημαίνει συγχρόνως την μεγάλη Παγκόσμια σύρραξη με τις καταστροφές της και τον απάνθρωπο χαρακτήρα της αλλά και την αρχή της ατομικής εποχής (Hiroshima, Nagasaki).
Το 1945-1950 ένας παράλληλος σχεδόν διαρκής μεταξύ Πλούτωνα και Ουρανού αντιστοιχεί στον ανταγωνισμό μεταξύ Αμερικής-Ρωσίας και τον πόλεμο της Κορέας.
Προς το 1953, το ξύπνημα της Αφρικής με την αναρχική και επαναστατική μορφή του υποδεικνύεται από τον παράλληλο Κρόνου- Ποσειδώνα.
Το 1956-1961 οι Κρόνος-Πλούτωνας και Κρόνος-Ουρανός δείχνουν τα γεγονότα του Σουέζ και της Κούβας, το τέλος της αποικιοκρατίας στην Αφρική και τις αναπάντεχες συνέπειες που απορρέουν για την παγκόσμιο οικονομία.
Με τον παράλληλο Κρόνου-Ποσειδώνα, το 1963. έχουμε το ξύπνημα της Ασίας που αναγγέλλει τον πόλεμο του Βιετνάμ, την ανάκαμψη της Κίνας, την Ρωσο-Κινέζικη πίεση και την αρχή των φυλετικών διενέξεων στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η συνάντηση το 1968, των τροχιών του Ουρανού και του Πλούτωνα στον Ισημερινό συμπίπτει με τη μεγάλη επαναστατική αμφισβήτηση της νεολαίας που τελικά καταλήγει στην αναρχία. Η σύγχυση και η βία θα επηρεάσει όμως αποφασιστικά τα χρόνια που θα ακολουθήσουν και αναμφίβολα την προσεδάφιση του πρώτου ανθρώπου στη σελήνη και την αρχή της κατάκτησης του διαστήματος.
Είναι εξ άλλου μια περίοδος όλο και πιο βίαιη που υπογραμμίζει την περίοδο 1970- 1977, με όλη τη διαδοχή των Παραλλήλων που βλέπουμε μεταξύ Κρόνου, Ουρανού και Ποσειδώνα. Εξηγεί τις δολοφονικές απόπειρες, τις απαγωγές, τις ένοπλες ληστείες, την κάθε είδους βία, τις τυφλές διεκδικήσεις, και την βαθμιαία έκπτωση που χαρακτηρίζει αυτή την εποχή. Οι παράλληλοι του Κρόνου και του Πλούτωνα εντείνουν ακόμη περισσότερο αυτή την ατμόσφαιρα παρακμής.
Το 1982, με τον Παράλληλο Κρόνου-Πλούτωνα, η Αγγλο-Αργεντινή διένεξη των νήσων Φώλκλαντ, κατόπιν ο πόλεμος του Λιβάνου (Ισραήλ—Παλαιστίνης).
Μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι την ανάλυση των παραλλήλων για τον υπόλοιπο αιώνα· αυτό που κυρίως διακρίνουμε είναι η Σύνοδος κατά το 1990 περίπου, του Κρόνου, Ουρανού και Ποσειδώνα. Θα αντιστοιχήσει, κατά τη γνώμη μου, σε μια επαναστατική και αναρχική κατάσταση που θα χαρακτηρίζεται από συγκρούσεις και σημαντικές διαταραχές και που Κυρίως θα αφορούν τον Τρίτο Κόσμο: Νότιο Αμερική, Αφρική, Ινδίες και Άπω Ανατολή. Στην Ευρώπη οι συνέπειες είναι έμμεσες, με μια κοινωνική αναδιάρθρωση πολιτική και οικονομική της σύγχρονης κοινωνίας που θα σαλπίσει την προετοιμασία της εισόδου στην εποχή του Υδροχόου, την αυγή του ΧΧΙ αιώνα.
Ας σημειώσουμε εδώ ότι το ζώδιο του Υδροχόου θα διέπεται τότε διαδοχικά από τους βαρείς πλανήτες του συστήματός μας εκτός από τον Πλούτωνα, πράγμα που φαίνεται να επιβεβαιώνει την πρόγνωση.
Στο μεταξύ, η Διάμετρος του Δία με την τριάδα Κρόνου- Ποσειδώνα-Ουρανού, από τον Καρκίνο στον Αιγόκερω θυμίζει, εκτός από την πιθανότητα μεγάλων φυσικών κατακλυσμών, κίνδυνο σύρραξης Ινδίας-Κίνας.
Μια παρατήρηση ακόμα: ο Νοστράδαμος μιλάει για το 1999 «για ένα μεγάλο βασιλιά τρόμου που έρχεται απ’ τον ουρανό». Τούτο έχει σίγουρα σχέση με την ολική Έκλειψη του Ήλιου, τον Αύγουστο του 1999 και που σφραγίζει για ένα διάστημα την τύχη της Ηπείρου μας.
Μπορούμε να αποκομίσουμε πληροφορίες και προβλέψεις, από το σχήμα των Παραλλήλων Απόκλισης μαζί με τις μεγάλες Συνόδους, τις Σεληνιακές Περιόδους και τις διελεύσεις των μικρών πλανητών. Μπορούμε να έχουμε έτσι, ένα είδος προκαταβολικής φωτογραφίας του μέλλοντος και έναν πολύτιμο οδηγό που θα επιτρέπει να προφυλασσόμαστε από την τυχαία τροπή των πολιτικών, κοινωνικών, οικονομικών και νομισματικών εκβάσεων. Έτσι, σιγά-σιγά βλέπουμε τους πολιτικούς, τους οικονομολόγους, τους επιχειρηματίες, ακόμη και τους αρχηγούς κρατών να ανατρέχουν στην Αστρολογία για να εξασφαλίσουν επιτυχή διαχείριση των συμφερόντων για τα οποία ευθύνονται.



Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Followers!!