Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

Πλανητικοί Κύκλοι



Το κέντρο του Γαλαξία μας βρίσκεται στον αστερισμό του Τοξότη. Ο Γαλαξίας μας προχωρεί προς τον Αστέρα Βέγα στον αστερισμό της Λύρας και περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του. Οι κινήσεις που υπαγορεύουν όλες αυτές τις περιστροφές μπορούν να παρομοιαστούν κατά κάποιο τρόπο με ένα σπιράλ.

Ερμής
Είναι ο μικρότερος πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος και ο πλησιέστερος στον Ήλιο. Η ημέρα, δηλαδή μια πλήρης περιστροφή γύρω από τον άξονά του, αντιστοιχεί σε 58,7 γήινες ημέρες προς δυσμάς της Γης. Ο αστρικός χρόνος ή η τροχιά περί τον Ήλιο αντιστοιχεί σε 87,969 γήινες μέρες. Στο Περιήλιο, σε Ορθή Αναφορά, βρίσκεται στις 76ο ή στις 16ο Διδύμων. Ορθή Αναφορά είναι η μέτρηση της θέσης ενός σώματος στο διάστημα σε σύγκριση με τη θέση του Ήλιου στον Ουράνιο Ισημερινό στη στιγμή της Εαρινής Ισημερίας, που ισούται με 0ο . Ο Ήλιος μετακινείται καθημερινά 1/7 του λεπτού προς τα δυτικά και μολονότι το γεωγραφικό αυτό μήκος των 0ο ονομάζεται 0ο Κριού, η αρχή του Κριού βρίσκονται πολύ μακριά από αυτό το σημείο στη σημερινή εποχή. Η θέση του Ήλιου στις 0ο σήμερα απέχει περίπου 9 σεληνιακές διαμέτρους προς τα δυτικά μιας γραμμής που ξεκινά από την Ανδρομέδα, φθάνει στον Πήγασο και προεκτείνεται κάτω, προς την Εκλειπτική. Η Εκλειπτική είναι το μονοπάτι του Ήλιου γύρω από το Ζωδιακό. Αυτή την εποχή το σημείο Μηδέν βρίσκεται στο μέσον των αστερισμών Ιχθύων και Υδροχόου. Το σημείο του Περιηλίου του Ερμή προχωρεί κατά 35΄΄ μιας μοίρας κάθε 100 γήινα χρόνια.

Αφροδίτη
Είναι ο πλανήτης που έρχεται αμέσως μετά τον Ερμή και είναι ο πλησιέστερος στη γη. Μια περιστροφή γύρω από τον άξονά της είναι 247 γήινες μέρες και μια περιστροφή της γύρω από τον Ήλιο είναι 224,70 γήινες μέρες. Η αξονική περιστροφή της είναι αντίθετη με της Γης και είναι ο μόνος πλανήτης που περιστρέφεται ανάδρομα προς τη γενική φορά του Ηλιακού συστήματος. Έχει απόκλιση από την Εκλειπτική 3ο , βρίσκεται στο περιήλιο στις 130ο Ορθής Αναφοράς, ήτοι στις 10ο του Λέοντα. Η Αφροδίτη έχει μεγαλύτερη επίδραση στη Γη όταν βρίσκεται στο Αφήλιο.
Οι θέσεις του Ερμή και της Αφροδίτης στον ουρανό φαίνονται από τη Γη γιατί η γήινη κίνηση της τροχιάς μας δημιουργεί την εντύπωση του παρατηρητή που βρίσκεται μέσα σ’ ένα τρένο κοιτάζοντας τον ορίζοντα. Οι πλανήτες φαίνονται να κινούνται αρχικά προς τα πίσω και μετά προς τα εμπρός. Αυτό ισχύει για όλους του πλανήτες όταν η Γη πλησιάζει το σημείο περάσματος ανάμεσα σε αυτούς και τον Ήλιο, ονομάζεται ανάδρομη κίνηση και πρόκειται καθαρά για οπτική απάτη.

Άρης
Είναι ο πλανήτης που έρχεται μετά τη Γη. Όσοι πλανήτες είναι μέσα από την τροχιά της Γης λέγονται, εσωτερικοί και όσοι βρίσκονται μετά τη Γη, εξωτερικοί. Ο Άρης είναι ο πρώτος εξωτερικός πλανήτης. Η τροχιά του γύρω από τον Ήλιο είναι 687 γήινες μέρες, η περιστροφή γύρω από τον άξονά του 24 γήινες ώρες 37 λεπτά και 23 δεύτερα. Βρίσκεται πλησιέστερα στον Ήλιο και επομένως έχει την ισχυρότερη επίδραση στη Γη όταν βρίσκεται σε Ορθή Αναφορά 335ο ή στη 5ο των Ιχθύων. Έχει δύο μικρά φεγγάρια, το Φόβο και το Δήμο.

Δίας
Μετά τον Άρη, έρχεται ο Δίας. Είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού συστήματος. Χρειάζεται 11.86 γήινα έτη για να συμπληρώσει την πλήρη περιστροφή του. Γυρίζει περί τον άξονά του κάθε 9 γήινες ώρες 50 λεπτά και 30 δεύτερα. Έχει 12 φεγγάρια ή δορυφόρους, 4 από τα οποία κινούνται ανάδρομα από την κανονική κίνηση του Ηλιακού συστήματος. Ο Δίας βρίσκεται πλησιέστερα προς τη Γη και το περιήλιο στις 13ο Ορθής Αναφοράς ή στις 13ο Κριού. Το Αφήλιο ή πιο απομακρυσμένο σημείο του Δία, βρίσκεται αν προσθέσουμε 180ο.

Κρόνος
Είναι ο έκτος πλανήτης  από το Ηλιακό σύστημα και έρχεται μετά τον Δία. Χρειάζεται 10 γήινες ώρες 14 λεπτά για την πλήρη περιστροφή του γύρω από τον άξονά του και 29,5 γήινα έτη για να συμπληρώσει την τροχιά του πέριξ του Ήλιου. Έχει 10 φεγγάρια ή δορυφόρους. Ο πιο απομακρυσμένος δορυφόρος του ο Φοίβος, έχει ανάδρομη τροχιά προς τη συνολική φορά του ηλιακού συστήματος. Το περιήλιό του βρίσκεται στις 92ο Ορθής Αναφοράς ή στις 2ο Καρκίνου.

Ουρανός
Ο Ουρανός είναι  ο επόμενος πλανήτης. Έχει ανάδρομη αξονική περιστροφή όπως η Αφροδίτη, διάρκειας 10 γήινων ωρών 49 λεπτών. Χρειάζεται 84 έτη για να συμπληρώσει την τροχιά του πέριξ του Ήλιου. Ο Ουρανός βρίσκεται στο περιήλιό του στις 169ο Ορθής Αναφοράς ή στις 19ο Παρθένιο. Έχει 5 δορυφόρους.

Ποσειδώνας
Μετά τον Ουρανός έρχεται ο Ποσειδώνας. Η αξονική του περιστροφή είναι 15 γήινες ώρες και 48 λεπτά. Η τροχιά του πέριξ του Ήλιου είναι 164,7 γήινα έτη. Στο περιήλιο βρίσκεται στις 44ο Ορθής Αναφοράς ή στις 14ο Ταύρου. Έχει δύο δορυφόρους και ο ένας από αυτούς, ο Τρίτων που μοιάζει να κινείται ανάδρομα.

Πλούτωνας
Είναι ο τελευταίος γνωστός πλανήτης του ηλιακού συστήματος. Χρειάζεται 248.43 γήινα χρόνια για να συμπληρώσει μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον ήλιο. Περί τον άξονά του στρέφεται σε 6 γήινες μέρες και 8 ώρες. Πλησιάζει το περιήλιο στις 223ο Ορθής Αναφοράς ή στις 13ο Σκορπιού. Όταν βρίσκεται στο περιήλιο, είναι πιο κοντά στον ήλιο απ’ ότι ο Ποσειδώνας.

Υπάρχει ολόκληρη μάζα από κομμάτια βράχων ανάμεσα στον Άρη και το Δία. Πιστεύεται πως είναι υπόλοιπα από κάποιον πλανήτη που εξερράγη. Ονομάζεται Αστεροειδής Ζώνη. Τα μεγαλύτερα κομμάτια καλούνται Μικροί Πλανήτες και είναι: Δήμητρα, Παλλάς και Ήρα.

Ο Κύκλος είναι το ενοποιημένο Σύμβολο με το οποίο εξακολουθούμε να εκφράζουμε τα μέρη και την ενότητα του Σύμπαντός μας. Διαιρεμένος σε 360ο και 365 ημέρες. Όταν διαιρεθεί δια 2 ισούται με 180ο και όταν δύο πλανήτες είναι σχεδόν απέναντι ο ένας από τον άλλο, χωρίζονται στο Ζωδιακό Κύκλο από 180ο και λέγεται πως βρίσκονται σε Διάμετρο. Όταν ο κύκλος διαιρείται με το 3, έχει τρεις ίσες υποδιαιρέσεις από 120ο κι όταν οι πλανήτες βρίσκονται σε αυτές τις αναλογίες του κύκλου ο ένας από τον άλλο, λέγεται πως βρίσκονται σε Τρίγωνο. Στην αρχαία αστρολογική γνώση αυτές οι δύο διαιρέσεις θεωρούνται σαν η πιο επιβλαβείς και η πιο ευνοϊκή, αντίστοιχα, μεταξύ των πλανητών. Διαιρεμένος με το 4 δίνει 90ο και όταν οι πλανήτες βρίσκονται σε τέτοια θέση ο ένας προς τον άλλο, λέγεται πως κάνουν Τετράγωνο μεταξύ τους. Διαιρεμένος με το 5 δίνει 72ο, όψη της ισχύος, ενώ το τέσσερα θεωρείται αδυνατότερη διαίρεση του 2 και η διαίρεση με το 6 δίνει 60ο, αδυνατότερη διαίρεση του 3. Διαιρεμένος με το 7 δίνει 52ο και 14΄, η ακριβής θέση του Λονδίνου από τον Ισημερινό της Γης και συμπτωματικά η μοίρα κλίσης των πλευρών των Πυραμίδων της Γκύζας. 





Χρησιμοποιούμε τις μοίρες ενός κύκλου για να μετρήσουμε τις θέσεις στις οποίες συμβαίνουν τα διάφορα φαινόμενα σε σχέση με την τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο. Η σχέση ανάμεσα στους κύκλους του Ηλιακού συστήματος και την επανάληψη των καθημερινών συμβάντων της ζωής μας συμπίπτουν σε χρονική διάρκεια σχεδόν απόλυτα.
Οι Πυθαγόρειοι, για να διερευνήσουν τη σχέση κάθε ατόμου σα μοναδικού εστιακού δέκτη των αισθήσεων του Σύμπαντος, χρησιμοποιούσαν τη διαπονική κλίμακα: μια οκτάβα το άτομο, μια οκτάβα το Σύμπαν. Οι μουσικοί φθόγγοι ήταν ρυθμισμένοι σε συχνότητες που βρίσκονταν σε απόλυτη αναλογία με τις αποστάσεις των πλανητών από τον Ήλιο. Η αναζήτηση της αρμονίας και σε ποία ανθρώπινα επίπεδα συνυπάρχουν με τους πλανήτες, εκφράζονται από κάθε νότα της δυτικής μουσικής γιατί παίζομε κάθε μουσική μας πάω στις κλίμακες, τις αναλογίες και στις συχνότητες που είχαν καθορίσει οι αρχαίοι.
Ένα ΟΗΜ ηλεκτρισμού δονείται στους 50 κύκλους ανά δευτερόλεπτο. Το μέσο σημείο του ακουστικού ανθρώπινου φάσματος είναι δύο οκτάβες από την κάθε πλευρά του C, στους 256 κύκλους ή περίπου. Από τους προαναφερθέντες κύκλους της ανθρώπινης συμπεριφοράς φαίνεται καθαρά ότι για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ωθούμαστε σε συλλογικές ασχολίες από κύκλους που ξεπερνάνε τις οπτικο-ακουστικές δυνατότητές μας.
Οι καταγραφές μουσικής και ήχων φανερώνουν ότι το φάσμα συχνοτήτων που μπορούμε να ακούσομε και να δούμε, κινείται προς το επάνω μέρος της κλίμακας εφόσον είμαστε ικανοί να πιάνουμε οξύτερους τόνους και λεπτότερες αποχρώσεις με κάθε αιώνα που ακολουθεί τους προηγούμενους. Είναι αμφίβολο αν θα καταφέρουμε, ποτέ χωρίς τη βοήθεια μηχανημάτων, να ακούσομε ή να δούμε το μουσικό φθόγγο οποιουδήποτε από τους πλανήτες του συστήματός μας αλλά με την εξέταση της συμπεριφοράς μας, τους βλέπομε και τους ακούμε με κάποιον άλλο τρόπο. 







Η μικρότητα του Εγώ μπροστά σε ένα συνεχώς πλατύτερα γνωστό σύμπαν, γεννάει συναισθήματα κατωτερότητας που ισορροπούν μόνο με τη συνεχή ενασχόληση με τον εαυτό μας. Τη στιγμή αυτή δηλ., εμείς στη Δύση υπερβάλλουμε σοβαρά στην πλευρά των φυσιολογικών κοινωνικών εαυτών μας. Μαζεύουμε θέσεις, λεφτά και κτήσεις και ασφυκτιούμε μέσα στη μόλυνση της συνδυασμένης απληστίας μας. Φέρνουμε μέσα στον ψυχισμό μας κάθε τι που πιστεύουμε ότι είμαστε και καταλήγουμε ανακαλύπτοντες πως κάπου, σε κάποια στιγμή χάσαμε το πλοίο. Ενθαρρυνόμαστε να προσαρμοζόμαστε σε ένα σύστημα αξιών που ποτέ τους δεν θα μας επιτρέψουν να φτάσουμε σε απόλυτη αρμονία με τον εαυτό μας. Η αιτία όλης αυτής της σύγχυσης μπορεί να ξεπεραστεί αν δώσουμε στο εγώ μας το χρόνο να απομονωθεί. Τα προβλήματα της ζωής μας μπορεί να βρουν η λύση τους από μας τους ίδιους αν δώσουμε στον εαυτό μας τον Χρόνο και την προσοχή που σπαταλάμε για τις συνηθισμένες μας ασχολίες. Το Σύμπαν στο οποίον ανήκουμε, λειτουργεί με αρμονική ακρίβεια, το Χάος, άσχετα αν είναι εσωτερικό ή εξωτερικό, είναι αποκλειστικό δημιούργημα του Ανθρώπου. Από τη θαυμαστή τάξη του Στερεώματος δημιουργούμε για τους εαυτούς μας τους διάφορους βαθμούς της κόλασης. Μέσα στις ψυχές μας υπάρχει ένα σημείο όπου το Στερέωμα και η προσωπική μας κόλαση συναντιούνται. Οι επιλογές και οι πράξεις που κάνει καθένας μας καθημερινά, μας πλησιάζουν είτε προς την αρμονία και την θεϊκή απόλαυση της εμπειρίας της ζωής είτε μας οδηγούν βαθύτερα στο δρόμο μιας αβάσταχτα, βασανιστικά, καταπιεστικής κόλασης. Θεωρούμε τον εαυτό μας μοναδικό αλλά σμιλεύουμε τη προσωπικότητα μας με εικόνες της φαντασίας μας που οι περισσότερες, είναι φτιαγμένες πάνω στα πρότυπα αυτών που φθονούμε. Πολεμάμε για ν’ αυξήσουμε το επίπεδο των ανέσεων και πιστεύουμε σε μια μελλοντική ζωή ουράνιας ευδαιμονίας ενώ σπανιότατα επιχειρούμε να λύσουμε τον κυκεώνα της ζωής μας και να προσπαθήσουμε να καθαρίσουμε το παρελθόν προσφέροντας στον εαυτό μας μια νέα ευκαιρία σ’ αυτή τη Ζωή. Τα Ιερά των Αρχαίων πρόσταζαν στις Πύλες το «γνώθι σ’ αυτόν», τα ιερά της εποχής μας είναι και πάλι γεμάτα από μια τυφλή, απροβλημάτιστη, ειδωλοστραμένη λατρεία. Οι απληροφόρητοι αναζητούν γκουρού αντί να βρουν τον εαυτό τους. Άνθρωποι πάνε κι έρχονται φέρνοντας σε κοινή θέα ασυνείδητους τομείς και αργά-αργά η Πνευματική Πλευρά του Ανθρώπου νικάει τη ζωώδη φύση του. Κάθε μεταβολή του Είναι γίνεται μέσα στο Τώρα, μέσα στο Εγώ της Ζωής. Διαλέγουμε το επίπεδο, στο οποίο πεθαίνουμε, τις τελευταίες στιγμές της ζωής μας όταν είναι πια πολύ αργά για να συνειδητοποιήσουμε τι ηλίθιοι υπήρξαμε.
Μερικές φορές φαίνεται πόσα πολύ έχει διαστρεβλωθεί η Φύση· η γνώση των μυστικών του Ουρανού και των Φυσικών Νόμων της Γης συνεχώς γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης, εκτροπής και εξαπάτησης. Κάθε στοιχείο πληροφόρησης χρησιμοποιείται για να εξουσιάζεται το περιβάλλον, να εξουσιάζονται οι συνάνθρωποι μας και να αυξάνει η πομπώδης προσωπικότητα μας. Καθένας μας αναζητάει καινούριες αισθήσεις.
Οι Αρχαίοι αναζητούσαν το Μυστήριο της Σχέσης της Ζωής και των Άστρων. Εμείς σήμερα έχουμε στη διάθεση μας όλα τα εσωτεριστικά συστήματα των προγόνων μας και πρόσβαση σε μια συνεχή ροή ανακαλύψεων από την Επιστήμη. Γι’ άλλη μια φορά τα πράγματα δείχνουν πως το ανθρώπινο γένος έχει φτάσει στο χείλος νέων Σοδόμων-Γομόρρων. Για άλλη μια φορά ο πολιτισμός μας παραπαίει στο χείλος μιας Πτώσης. Θα συντριβούμε ή τα Διδάγματα του Κύκλου των Παλιών θα μας οδηγήσουν σε μια νέα Αναγέννηση; Ό,τι κι αν συμβεί στην εξωτερική Ζωή, υπάρχει ένα αργό μονοπάτι στην εσωτερική μας ζωή που μας οδηγεί στη κατανόηση ης ομορφιάς και της σκληρότητας της Ζωής. Η απόσταση ανάμεσα σε μας και την Αρμονία και την Τάξη που κυβερνάνε το Σύμπαν είναι ανάλογη με τις ώρες που περνάμε αποτραβηγμένοι στον εαυτό μας. Καθημερινά, λίγα λεπτά αντιμετώπισης του χάους και των ανόητων επιθυμιών που φτάνουν στην επιφάνεια του πνεύματός μας, δημιουργούν σιγά-σιγά το χώρο όπου μπορούμε να μεταβάλουμε τη συμπεριφορά μας. Μόνο τον εαυτό μας μπορούμε να γνωρίσουμε. Συμμετέχουμε σε ομάδες και χανόμαστε στις ιδέες και στις ταυτίσεις της ομάδας εμποδίζοντας το εγώ μας ν’ αντικρίσει τις αληθινές συνθήκες και τα όρια του. Η ανάπαυλα από τη συμμόρφωση αυξάνει και μαζί μεγαλώνει και το γενικό επίπεδο της ψυχικής σύγχυσης. Για να βρούμε την αληθινή στάθμη «του Είναι μας» χρειάζεται η ολοκληρωτική απόρριψη κάθε ασφάλειας που προέρχεται από γονιούς, σχολειά, φίλους και επάγγελμα. Χρειάζεται να συγκεντρώσουμε τις προσπάθειες μας για να ξεκαθαρίσουμε τα αφελή συμπεράσματα της ψυχής που συχνά σπέρνονται μέσα μας με τη γέννηση. Το μυστικό της Ζωής είναι, όπως το δήλωσαν και οι πρόγονοι μας, διαθέσιμο σε όσους έχουν την Γνώση και τη Δύναμη της αυτογνωσίας και το δυσκολότερο απ’ όλα είναι — όπως ήταν από πάντα — ότι η γνώση, η δύναμη, η κυριαρχία και εξάρτηση από το περιβάλλον και τους άλλους μας απομακρύνουν από τη γνώση του εαυτού μας. Ο Χρόνος ανακαλύφθηκε για να προσπαθήσει η ανθρωπότητα ν’ ανακαλύψει το εγώ της.
Η μορφή του Σύμπαντος οδήγησε τους πρώτους πολιτισμούς να αναζητήσουν κάποια ενέργεια ή δύναμη που θα μπορούσε να κρατήσει τις έντονες αντιθέσεις της Ζωής σε ισορροπία. Κατέληξαν στον Θεό και χρησιμοποίησαν τον Κύκλο και τη θεωρία των αριθμών για να εκφράσουν την νεογέννητη κατανόησή τους για την πραγματική λειτουργία Αυτού και Αυτής.
Όλα τα σωματικά και φυσικά φαινόμενα συμβαίνουν σε κύκλους. Οι κύκλοι στους οποίους λειτουργεί ένα άτομο είναι η μέρα, οι 29 και 1/4 μέρες, οι 365 και 1/4 μέρες. Ολόκληρος ο Ενοποιημένος Τόνος της Ενέργειας μετατρέπεται στο Ηλιακό μας Σύστημα σε Κύκλους από 248 χρόνια, 25.800 χρόνια και 230.000 χρόνια. Ανάμεσα στον κύκλο της μέρας και στον Κύκλο του Πλούτωνα περικλείονται οι κύκλοι του Ερμή, της Αφροδίτης, του Άρη, του Δία, του Κρόνου, του Ουρανού και του Ποσειδώνα. Αυτοί οι τελευταίοι δεν εκδηλώνονται σε επίπεδα που μπορούμε να διακρίνουμε συνειδητά εκτός αν ελέγξουμε την ανθρώπινη συμπεριφορά μας μέσα στο χρόνο. Κάθε άνθρωπος είναι ένα πλήρες εστιακό Κέντρο, εκπομπός του προσωπικού του τόνου και δέκτης όλων των τόνων ενέργειας του Σύμπαντος. Η στιγμή της γέννησης είναι η στιγμή που εισχωρούμε με την προσωπική μας αντίδραση στις κινήσεις και την ενέργεια της Γης, του Ηλιακού Συστήματος, του Γαλαξία και του Σύμπαντος. Πέρα από το Φυσικό Τώρα εξακολουθούμε να υπάρχουμε για έναν περίπου κύκλο Του Ουρανού. Τα ασυνείδητα στρώματα του ψυχισμού μας καλύπτουν τρεις Κρόνιους Κύκλους , 6-9 κύκλους του Δία, περίπου 5 του Άρη, 100 της Αφροδίτης, 150 του Ερμή και χίλιους Σεληνιακούς κύκλους, σε έναν. Αν κάποιος θέλει στ’ αλήθεια να μάθει πώς λειτουργεί πραγματικά ο εαυτός του, πρέπει να βρει τις θέσεις των Πλανητών τη στιγμή της γέννησης του. Μετατρέπει σε μέρες του γήινου έτους τις στιγμές που οι Πλανήτες βρισκόντουσαν σε γωνίες 90ο και 180ο και έλαμπαν από το ίδιο σημείο, για όσα χρόνια ενδιαφέρεται να καλύψει.
Το παρελθόν από τη δική σας ηλικία σήμερα είναι η φυλακή όλων των μυστικών που σας διακρίνουν. Τοποθετώντας τα γεγονότα της ζωής σας σε μια γραφική παράσταση των κινήσεων και των εντάσεων του Ηλιακού Συστήματος θα βρείτε ότι όλες οι εποχές ακρότητας ή κατάθλιψης, ενθουσιασμού, ατυχημάτων και εύνοιας της τύχης συνοδεύονταν από έναν ή περισσότερους από τους πλανήτες Άρη, Δία, Κρόνο, Ουρανό, Ποσειδώνα και Πλούτωνα σε ακριβή θέση 1ο Πλάτους, 1ο Μήκους στον ουρανό τη στιγμή του συμβάντος και σε σχέση 1°, 52°, 72°, 90ο , 12ο, 180° προς τη θέση ενός περισσότερων από όλα τα σώματα του Ηλιακού Συστήματος κατά τη γέννηση σας. Οι διαθέσεις και τα γεγονότα του προσωπικού εγώ συμβαίνουν σύμφωνα με κάποιο σχέδιο που συνδέεται με ακρίβεια με τον ακριβή χρόνο των φάσεων του Ηλιακού Συστήματος. Η Δύναμη που δημιουργεί τις Κινήσεις του Σύμπαντος, κυλάει σε εξαιρετικό συγχρονισμό —σχεδόν δευτερόλεπτου— τελειότητας με τα γεγονότα της ζωής μας.
Η Ζωή είναι μια σύνθεση από όλες τις δυνάμεις του Σύμπαντος μέσα σ’ ένα κουκούλι από συναρμολογητές. Οι αισθήσεις που δεχόμαστε και γνωρίζουμε, Νερό, Αέρας, Ζέστη και Φως αναμιγμένα στη Γη δημιουργούν ένα περιβάλλον που αποκαλούμε Πραγματικότητα. Η μετρημένη χρήση των φυσικών στοιχείων αλλάζει ανάλογα με το ποσοστό με το οποίο τα ιόντα μέσα στα άτομα που τα συνιστούν, εναλλάσσονται μεταξύ τους. Το ποσοστό μεταβολής των ιόντων ρυθμίζεται από τα Κύματα των ηλεκτρομαγνητικών και πυρηνικών ενεργειών που εισρέουν συνεχώς στη Γη. Το ποσοστό διάσπασης και ανασύστασης των ιόντων έχει ένα ομοιόμορφο σχήμα που είναι ευθέως ανάλογο με τη μάζα και το αντεστραμμένο τετράγωνο των αποστάσεων τους από το Ηλιακό Σύστημα.
Ο Ενοποιημένος Μαγνητικός Τομέας του Ηλιακού Συστήματος έχει χαρακτηριστεί σαν Έλξη, το μήκος κύματος της Έλξης κάθε στιγμή μεταβάλλεται σύμφωνα με κυκλικά πρότυπα βασισμένα στις θέσεις των Πλανητών μεταξύ τους.
Από τη θέση της Γης στο Διάστημα, μέσα στο Ηλιακό Σύστημα, μπορούμε να συνοψίσουμε ως εξής:
Η ισχύς του Ήλιου είναι           344,688.0 Και κινείται σε ένα Κύκλο 365 και 1/4 ημερών και σε έναν δεύτερο 25.800 ετών.
Η ισχύς της Γης είναι               1.0.
Η ισχύς του Ερμή είναι            0.0000001 και κινείται σε κύκλο 87.96 ημερών.
Η ισχύς της Αφροδίτης            0.0000222 και κινείται σε κύκλο 224.7 ημερών.
Η ισχύς του Άρη είναι              0.0000032 και κινείται σε κύκλο 686.98 ημερών.
Η ισχύς του Δία είναι               0.0006105 και κινείται σε κύκλο 4332.59 ημερών.
Η ισχύς του Κρόνου είναι        0.0001221 και κινείται σε κύκλο 10759.22 ημερών.
Η ισχύς του Ουρανού είναι     0.0000126 και κινείται σε κύκλο 30685.4 ημερών.
Η ισχύς του Ποσειδώνα είναι  0.0000123 και κινείται σε κύκλο 60189.00 ημερών.
Η ισχύς του Πλούτωνα είναι    0.0000049 και κινείται σε κύκλο 9046500 ημερών.
Η ισχύς της Σελήνης είναι       0.0001333 και κινείται σε κύκλο 29.25 ημερών.
Οι στατιστικές αυτές αποτελούν μιαν ένδειξη της ολικής ισχύος του Ηλιακού Συστήματος όπως γίνεται αισθητή από τη Γη και των περιόδων κατά τις οποίες οι χωριστές δυνάμεις έχουν τις δικές τους επιπτώσεις. Φαίνεται από τον πιο πάνω πίνακα ότι η ισχύς του Δία είναι σχεδόν έξι φορές αυτή της Σελήνης, ότι η Σελήνη και ο Κρόνος έχουν σχεδόν ίση ισχύ κι ότι οι τρεις πλανήτες Δίας-Σελήνη-Κρόνος είναι οι Δυνάμεις που είναι ικανές να έχουν τις περισσότερες επιπτώσεις στους γήινους κύκλους. Στο Ενοποιημένο Πεδίο σ’ αυτές τις κατά προσέγγιση αναλογίες, οι μεγάλοι και οι μικροί, οι λεπτοί και οι βαρείς πλανήτες συνδυάζονται για να δημιουργήσουν τη μικροσκοπική αυτή σφαίρα όλων των δυνατοτήτων που ονομάζουμε Πραγματικότητα.


1 σχόλιο :

  1. Εξαιρετικό κείμενο.Με έκανε να νιώσω ευγνώμων.Ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Followers!!